लिला बहादुर चौलागाई:
लिला बहादुर चौलागाईं साविकमा काठमाण्डौं महानगरपालिकाको जडिबुटी नजिक नरेफाँटमा घरबास सहित बसोबास गर्नुहुन्थ्यो । उहाँको छोराले दिनहुँ मदिरा सेवन गर्ने, कामकाज केही नगर्ने अनि बाआमासित लौ पैसा लेऊ भनी सताउने गथ्र्यो । छोरा आफु चाहीँ दूई पैसा उपार्जन नगर्ने तर उनका श्रीमति र बालबच्चा बाआमाले नै पालिदिनुपर्ने बोझ बृद्धबृद्धा बाआमा माथि पर्यो । भएको घर र किराना पसल बेचेर भाग लगाई छोरालाई दिनुभयो । आफ्ना भागमा पाएको केही रकम लिएर लिला बहादुर चौलागाईले सस्तो ठाउँमा सानो घडेरी टुक्रा लिने, अलिकति फाइदा आउँदा बेच्ने त कहिले सानो घर निर्माण गरेर बेच्ने गर्नुहुन्थ्यो । त्यसमा पनि छोरा आएर अनेक बहाना बनाउँथ्यो कि त धम्कि दिएर फेरी पैसा फुत्काएर लग्थ्यो । आएको थोरै फाइदाबाट दूइ बुढाबुढीको दैनिक गर्जो टार्नुहुन्थ्यो । अन्तिममा उहँाँको घर रहेन अब ।
केहीवर्ष पश्चात् उहाँ हिँडडुल गर्न नसक्ने अवस्थामा पुग्नुभयो । केही रकम बैंक खातामा राख्नुभएको थियो, नाति आयो र भन्यो
हजुरबा मेरो केही छैन, बुबाले केही दिनुभएन । हजुरबाकहाँ जा र मेरो अंश दिनुहोस् भनेर माग भन्नुभयो, मलाई पैसा दिनुहोस्
। उसले पनि बुबाकै पाराले लग्यो । मोटरसाईकल दूर्घटनामा त्यो नातिको ज्यान गयो ।
त्यतिखेर लिला बहादुर चौलागाई चौरासी वर्ष पुगिसक्नुभएको थियो । उहाँलाई दमले च्याप्न थाल्यो, उच्च रक्तचाप पनि, हातगोडामा
तागत छैन, उभिएर पाइला चाल्नै नसक्ने अवस्था भयो । कोठा भाडामा बस्नुहुन्थ्यो, डेरा भाडा तिरिदिने कसले ? उपचार गर्न
पैसा छैन, बिरामीले जाउलो खानपाउन पनि धौ धौ भयो । असी वर्ष काटेकी श्रीमति, उहाँ पनि दमले श्वासफेर्न गाह्रो, त्यसमाथि
उच्चरक्तचाप र मधुमेयले अवस्था खराब बन्यो । छोरा भन्ने चाहीँ फर्केर आउँदैन । त्यो हाल अवस्थाको बारेमा जानकारी बोध
भएकोले एवेनेजर ट्रष्टले औषधि सेवनको लागि मानवीय सहायता हेतु लिला बहादुर चौलागाईंलाई मितिः २०८० मंसिरमा केही
आर्थिक सहायता प्रदान गर्यो ।
बयोबृद्ध अवस्थामा उच्चरक्तचाप, दम र मधुमेयको नियमित औषधि सेवन गर्दागर्दै पनि औषधिले काम गर्न छाड्दै गएको अनि
झाडावान्ता र ज्वरोले गलित अवस्थामा पुग्नुभएको थियो । अक्सिजनको भरमा श्वासप्रश्वास चलेको थियो । परन्तु, दुःखद कुरा
उहाँका आत्माले पार्थिव शरीरलाई त्याग गर्यो ।